ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2009 ... ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ ΠΟΥ ΑΠΟΣΙΩΠΗΘΗΚΕ

Πρωί της 5ης Νοεμβρίου 2009 … ένα πρωινό σαν όλα τ΄ άλλα και τίποτα δεν προμηνύει την δραματική συνέχεια …

Ο 29χρονος Ελληνοκύπριος Υπολοχαγός Πεζικού Χαράλαμπος Χαραλάμπους από το Μένοικο, μαζί με τον δόκιμο Αξιωματικό Ανδρέα Χριστοδούλου και δύο στρατιώτες, βρίσκονται σε αποθήκη πυρομαχικών του 211 Τάγματος Πεζικού, σε φυλάκιο της Λευκωσίας, για καταμέτρηση πυρομαχικών.
Είναι 10:30 όταν ο νεαρός Υπολοχαγός παίρνει στα χέρια του μία οπλοβομβίδα …  Χωρίς προφανή αιτία, ακούγεται το χαρακτηριστικό «κλικ» και τουλάχιστον ο ίδιος και ο Δόκιμος, καταλαβαίνουν ότι απομένει χρόνος ελάχιστων δευτερολέπτων … και ήδη μετράει αντίστροφα …
Δεν υπάρχει χρόνος για δεύτερη σκέψη. Ο Χαραλάμπους αγκαλιάζει την οπλοβομβίδα και φωνάζει στον Δόκιμο και τους δύο στρατιώτες να βγουν έξω … ίσα που προλαβαίνουν …
Δευτερόλεπτα αργότερα, ακούγεται η έκρηξη και το φυλάκιο γεμίζει καπνό … Ο δόκιμος ξαναμπαίνει στην αποθήκη και βρίσκει τον Υπολοχαγό του νεκρό, με ακρωτηριασμένα χέρια και ένα βαθύ τραύμα να χάσκει στην περιοχή της καρδιάς … εκεί που κρατούσε την οπλοβομβίδα σαν ανθρώπινη ασπίδα για να προστατεύσει τους άλλους τρεις …          
Αν ο Χαραλάμπους που συνειδητοποίησε πρώτος τι συνέβη πετούσε την οπλοβομβίδα και έτρεχε έξω ίσως να ζούσε … σίγουρα όμως όχι οι στρατιώτες οι οποίοι μέχρι να καταλάβουν τι συνέβαινε θα ήταν ήδη νεκροί και ίσως η έκρηξη μέσα στην αποθήκη πυρομαχικών να προκαλούσε «εκ συμπαθείας» αλυσιδωτές εκρήξεις με πολύ περισσότερα θύματα στην περιοχή.
Όμως εκείνο το ήσυχο πρωινό της 5ης Νοεμβρίου, η μοίρα πρόσφερε την «ευκαιρία» στον νεαρό Υπολοχαγό να γίνει ήρωας, δίνοντάς του λίγα δευτερόλεπτα να αποφασίσει αν θα τρέξει, ή αν θα μείνει για να ζήσουν οι άντρες του … και επέλεξε να τελειώσει την ζωή του σαν ήρωας … Και επέλεξε χωρίς δισταγμό, όπως του επέβαλε η συνείδηση και η καταγωγή του …
Την επόμενη μέρα 6 Νοεμβρίου, σαν σήμερα, στον Ι.Ν Αγίου Κυπριανού στο Μένοικο, συγγενείς, φίλοι, η Εθνοφρουρά και όλος ο Ελληνισμός αποχαιρέτησαν τον 29χρονο ήρωα. Ας είναι ελαφρύ το χώμα της κυπριακής γης που τον σκεπάζει …  


Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Καμία εντύπωση δεν μας προκάλεσε η δήλωση του τότε Υπουργού Άμυνας Κώστα Παπακώστα ότι … «εκ πρώτης όψεως έγινε από ανθρώπινο λάθος», έστω και αν είπε ότι … «Φυσικά τα αίτια του ατυχήματος θα διαφανούν μετά από έρευνα που θα γίνει» …
Η διερεύνηση που ακολούθησε, αν και για ευνόητους λόγους δεν κατέληξε σε σαφές  πόρισμα, υπέδειξε πως δεν επρόκειτο για ανθρώπινο λάθος, αλλά για ελαττωματικές οπλοβομβίδες αλλοιωμένες από τον καιρό, με αποτέλεσμα η Εθνοφρουρά να καταστρέψει στην συνέχεια δεκάδες χιλιάδες ακατάλληλες …
Όμως το μη σαφές πόρισμα του θανάτου, αφήνει επί χρόνια την οικογένεια του νεκρού υπολοχαγού μετέωρη, σε μία επίπονη αναμονή δικαίωσης. Στο γεγονός αναφέρθηκε στην ετήσια γενική συνέλευση του Συνδέσμου Αξιωματικών Κυπριακού Στρατού τον Απρίλιο του 2017, ο Πρόεδρος κ. Χρήστος Ψαράς, ο οποίος είπε ότι απούσας της Πολιτείας, η οικογένεια του Υπολοχαγού παλεύει μόνη για την δικαίωση του παιδιού της …
 
ΣΧΟΛΙΟ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Σ΄ ένα συνηθισμένο πρωινό, σε μία εργασία ρουτίνας, άκουσε αναπάντεχα το φρικιαστικό «κλικ» ... έμεναν περίπου 6 δευτερόλεπτα ...ίσως τα 1-2 να πέρασαν μέχρι να το συνειδητοποιήσει ... έμεναν άλλα 4-5 στον νεαρό Υπολοχαγό να αποφασίσει για την ζωή την δική του και των γύρω του ... και ο χρόνος φάνηκε ότι ήταν αρκετός για να το κάνει ... Αποφάσισε και διέταξε! Θυσιάστηκε και έσωσε ...

Το γεγονός αποσιωπήθηκε από τα συστημικά ΜΜΕ της Ελλάδος …πόσο εντυπωσιακό ... Πως θα μπορούσε άλλωστε να προβληθεί μία πράξη ηρωισμού και αυτοθυσίας από τα μέσα των Επικυρίαρχων, και ιδίως σε μία εποχή που τα ΜΜΕ με μία πολυεπίπεδη προπαγάνδα προετοίμαζαν τους Έλληνες ότι «μοιραία» η πατρίδα τους θα τεθεί υπό κατοχή;;;  Δεν ήταν εποχή για ήρωες ...
 
Υπολοχαγός Πεζικού Χαραλάμπους Χαράλαμπος … Παρών!  Όσο για την Πολιτεία … πάντα Πολιτεία ήταν … και πάντα εχθρικά απούσα

 


 Ι.Π
 
 
 

Search