Η ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΗ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ. ΕΝΑ "ΤΕΣΤ" ΠΟΥ ... ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΣΤ

   Η φιγούρα μιάς χορεύτριας που περιστρέφεται συνεχώς ("The spinning girl"), δημιουργήθηκε το 2003 από τον Ιάπωνα Νομπογιούκι Καγιαχάρα.

   Από τότε δεκάδες ιστοσελίδες φιλοξένησαν την χορεύτρια, επεξηγώντας ότι όσοι την βλέπουν να κινείται δεξιόστροφα λειτουργούν με το δεξιό ημισφαίριο που σχετίζεται με την δημιουργικότητα, ενώ όσοι την βλέπουν να περιστρέφεται αντίστροφα, χρησιμοποιούν το αριστερό ημισφαίριο που σχετίζεται με την λογική. Τέλος δε, οι λίγοι που την βλέπουν να κινείται και προς τις δύο κατευθύνσεις, υποτίθεται ότι χρησιμοποιούν και τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια και πρόκειται για ανθρώπους ιδιαίτερα ευφυείς. Γράφτηκε μάλιστα, ότι το συγκεκριμένο τεστ χρησιμοποιήθηκε από πολλές εταιρείες, για να διαπιστωθεί ο δείκτης νοημοσύνης, αλλά και ο τρόπος σκέψης των εργαζομένων ...

   Βλέποντας το σχετικό video και διαπιστώνοντας ότι μπορούσα σε οποιαδήποτε στιγμή να την κάνω να περιστρέφεται προς όποια κατεύθυνση ήθελα, σκέφτηκα ότι θα πρέπει να διέθετα τόσο ψηλή νοημοσύνη, που μπροστά μου ο Hawkins να έδειχνε τουλάχιστον σαν διανοητικά ανάπηρος … Όμως φυσικά δεν ήταν έτσι.

   Όλοι οι άνθρωποι έχουμε δύο ημισφαίρια που λειτουργούν ανεξάρτητα και έχουν διαφορετικές «δεξιότητες», αλλά είναι διασυνδεδεμένα και δουλεύουν μαζί σαν ένα ενιαίο σύνολο (εφόσον για κάποιον λόγο δεν έχουν διαχωριστεί με κάποια χειρουργική επέμβαση). Σ΄αυτό το ενιαίο σύνολο, έχουμε μεν κάποια ημισφαιρική κυριαρχία που ίσως να καθορίζει κάποια πράγματα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν σημαίνουν αυτό, που υποτίθεται ότι δείχνει το τεστ της περιστρεφόμενης χορεύτριας.
 

   Το περιστρεφόμενο κορίτσι είναι μια μορφή γενικότερης ψευδαίσθησης. Στην πραγματικότητα, η εικόνα του κοριτσιού δεν «περιστρέφεται» ούτε προς τη μία, ούτε προς την άλλη κατεύθυνση. Πρόκειται για μια δισδιάστατη εικόνα που μετατοπίζεται απλά προς τα εμπρός και πίσω. Ο εγκέφαλός μας όμως, δεν εξελίχθηκε για να ερμηνεύσει τις δισδιάστατες απεικονίσεις του κόσμου, αλλά τον τρισδιάστατο κόσμο μας. Έτσι, η οπτική επεξεργασία μας υποθέτει ότι εξετάζουμε μια τρισδιάστατη εικόνα και χρησιμοποιεί ενδείξεις για την ερμηνεία της ως τέτοιας. Έτσι, χωρίς κατάλληλες ενδείξεις, μπορεί να αποφασίσει αυθαίρετα την καλύτερη προσαρμογή - περιστρέφοντας την δεξιόστροφα ή αριστερόστροφα … και όταν τελικά επιλέξει, βλέπουμε μια τρισδιάστατη περιστρεφόμενη εικόνα. Δηλαδή και προκειμένου να το διασαφηνίσουμε, ο λόγος που βλέπουμε την χορεύτρια να περιστρέφεται (αριστερόστροφα ή δεξιόστροφα) είναι η έλλειψη άλλων οπτικών στοιχείων, κι έτσι ο εγκέφαλός μας είναι υποχρεωμένος να μεταφράσει αυθαίρετα την δισδιάστατη εικόνα, στην τρισδιάστατη οπτική αντίληψη...

… και να η περίφημη περιστρεφόμενη χορεύτρια για την οποία εσείς αποφασίζετε προς τα που θα περιστραφεί …

 

... όπως και πάλι εσείς θα αποφασίσετε προς ποια κατεύθυνση κινείται το τραίνο …

 

... ή ακόμα και σε ακίνητη εικόνα, εσείς επιλέγετε (στον «κύβο του Necker») αν το μαύρο τριγωνάκι βρίσκεται στην επιφάνεια του κύβου ή στο βάθος του

   Με λίγα λόγια … εσείς επιλέγετε την πραγματικότητα !

 

 

ΠΗΓΕΣ

theness.com/neurologicablog

usay.gr/article

iefimerida.gr

youtube.com

Search