ΓΥΑΛΙΑ ΗΛΙΟΥ; ΟΧΙ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! (Η "ΣΚΟΤΕΙΝΗ" ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥΣ)

Μία ιατρική (με ή χωρίς εισαγωγικά) επικρατούσα άποψη, μας έχει πείσει ότι τα γυαλιά ηλίου κρίνονται απαραίτητα για την προστασία των ματιών μας κάθε φορά που εκτιθέμεθα στον ήλιο … και μάλιστα όχι σήμερα που υποτίθεται ότι η ακτινοβολία του είναι πιο έντονη, αλλά μας «προειδοποιούσε» για τη αναγκαιότητα αυτή - απ΄όσο τουλάχιστον θυμάμαι – για περισσότερο από μια 20ετία …

Αλήθεια … πόσους αγρότες έχετε δει να φορούν γυαλιά ηλίου; Πόσους εργάτες σε οικοδομές, αλλά και αρκετές άλλες κατηγορίες ανθρώπων που εργάζονται ή και ζουν στην ύπαιθρο;  Όλοι αυτοί αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα μάτια τους; Μάλλον όχι ε;

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά

Κατ΄ αρχήν είναι δεδομένο …

ότι η έκκριση μελανίνης από το ανθρώπινο σώμα, αποσκοπεί στην προστασία του δέρματος από την ηλιακή ακτινοβολία UV  [1]

όπως επίσης είναι δεδομένο …

ότι οι κάτοικοι των βορείων χωρών της Ευρώπης έχουν μία πιο «μουντή» … μια πιο «μελαγχολική» διάθεση, σε αντίθεση με αυτούς των Μεσογειακών χωρών στις οποίες η ηλιοφάνεια δίνει μία διαφορετική διάθεση και ψυχολογία …

Και;;;

Ένας ιδιαίτερα πολύπλοκος βιοχημικός μηχανισμός ανιχνεύει την ηλιακή ακτινοβολία, για την προστασία από την οποία το σώμα παράγει μελανίνη - το φυσικό αντι-ηλιακό - μέσα από μία αλυσιδωτή διαδικασία [2] στην οποία ενεργή συμμετοχή έχουν τα μάτια.     

Έτσι απλά, όσο καλύτερα είναι τα γυαλιά ηλίου που χρησιμοποιούμε (όσο δηλαδή περισσότερο μειώνουν την φωτεινότητα και φιλτράρουν την UV ακτινοβολία),  τόσο περισσότερο «παραπλανάται» σε κάποιον βαθμό ο μηχανισμός … ο οποίος παρά την ηλιοφάνεια θεωρεί ότι υπάρχει συννεφιά.

Τι σημαίνει αυτό; Με την απόλυτη λογική, σημαίνει ότι αφενός μεν παρουσιάζεται δημιουργία δερματικών προβλημάτων [2] αφού το σώμα δεν εκκρίνει την απαιτούμενη ποσότητα μελανίνης, και αφ΄ ετέρου ότι επέρχεται μια αυτονόητη ψυχολογική «πτώση» [2] λόγω της μειωμένης (για τους αισθητήρες μας) ηλιοφάνειας.

«Όμως … εγώ δεν νιώθω καμία «ψυχολογική πτώση»

Αγαπητέ/ή  φίλε/φίλη «πέφτεις» ψυχολογικά, αλλά δεν το καταλαβαίνεις πια. Αν μπορείς να θυμηθείς, την πρώτη φορά που φόρεσες γυαλιά ηλίου εντυπωσιάστηκες με την μείωση της φωτεινότητας, όπως και με το όμορφο χρώμα που έδιναν στο περιβάλλον. Λίγο πιο μετά όμως, τα έβγαλες γιατί … δεν σε «βόλευαν». Βέβαια δεν είναι αυτή η κατάλληλη λέξη, αλλά … κάτι «δεν σου πήγαινε καλά». Ωστόσο, επειδή αναμφισβήτητα τα γυαλιά ηλίου είναι όμορφα και «χαρίζουν» στην εμφάνιση, τα φόρεσες ξανά και ξανά, μέχρι που τα συνήθισες …  αυτό όμως δεν σημαίνει και ότι δεν σε επηρεάζουν. Εξ΄ άλλου δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που παρ΄ ότι τους αρέσουν τα γυαλιά ηλίου, δεν τα χρησιμοποιούν ποτέ λόγω κάποιας απροσδιόριστης «ενόχλησης» …

Από την άλλη, αρκετοί άνθρωποι (και κυρίως γυναίκες) που μου έχουν πει ότι … «κάθομαι στον ήλιο, αλλά δεν μαυρίζω» ή «μαυρίζω πολύ δύσκολα».  Εννοείται όμως ότι στην ερώτησή μου εάν φορούν γυαλιά ηλίου στην παραλία, η απάντηση σχεδόν πάντα είναι καταφατική … Προσωπικά θεωρώ απόλυτα φυσικό το ότι δεν μαυρίζουν! Ή τουλάχιστον, ότι δεν μαυρίζουν όσο εάν δεν φορούσαν μαύρα γυαλιά ...

Πέρα όμως από τα δύο σημαντικά  θέματα – της δερματικής υγείας και της ψυχολογίας – τα γυαλιά ηλίου, για όσους τα χρησιμοποιούν συστηματικά, δημιουργούν μακροπρόθεσμα και ένα επιπλέον πρόβλημα.

Φορώντας γυαλιά ηλίου (φυσικά με σκούρου χρώματος φακούς), μπορείς να κοιτάζεις όπου θέλεις χωρίς οι άλλοι να σε βλέπουν, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα αίσθημα «προστασίας», το οποίο χάνεται μόλις τα γυαλιά βγουν. Με τον καιρό και την συστηματική χρήση τους ακόμα και σε σκοτεινά μέρη, δημιουργείται μία «ανθρωποφοβία», την οποία όλοι έχουμε διαπιστώσει σε κάποια στιγμή βλέποντας ανθρώπους (συστηματικούς χρήστες γυαλιών ηλίου) να δυσκολεύονται να μας κοιτάξουν στα μάτια, νιώθοντας «άβολα» …

 

ΕΤΣΙ, ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ (ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΥΝΗΘΕΙΑ) ΤΩΝ ΓΥΑΛΙΩΝ ΗΛΙΟΥ  …

… οι γυναίκες γίνονται πιο εμφανίσιμες, πιο «μοντέρνες», κρύβουν ρυτίδες ή τους περίφημους «μαύρους κύκλους» (που συνήθως βλέπουν μόνο οι ίδιες), νιώθουν κάποια «προστασία» και … που όταν πέσει η νύχτα, (επιτέλους) τα βγάζουν χρησιμοποιώντας τα μετά σαν στέκα μαλλιών … 

... οι άντρες γίνονται πιο εμφανίσιμοι, πιο «μοντέρνοι», πιο «σκληροί», κοιτάζουν όπου θέλουν χωρίς να φαίνονται …

… όλοι μαζί κινδυνεύουν από δερματικές παθήσεις, γίνονται πιο μελαγχολικοί και μετατρέπονται αργά και σταθερά σε ανασφαλή ηλιοφοβικά ζόμπι … γιατί δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί αλλιώς ένας άνθρωπος που πχ στο μετρό και σε βάθος 30 μέτρων από την επιφάνεια της γης συνεχίζει να φοράει μαύρα γυαλιά …

... ενώ την ίδια στιγμή, οι εταιρείες γυαλιών ηλίου θησαυρίζουν και οι Επικυρίαρχοι παρακολουθούν ικανοποιημένοι με τα αποτελέσματα ...

Και βέβαια...  ομολογώ με προσπάθεια, αποφεύγω τελείως να αναφερθώ στα μικρά παιδάκια, που όλο και πιο συχνά βλέπω να φορούν γυαλιά, και τα οποία προφανώς τους αγοράζουν από ενδιαφέρον οι γονείς τους ...

ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ …

… το άρθρο δεν απευθύνεται ούτε σε ανθρώπους με οφθαλμολογικές παθήσεις για τους οποίους η χρήση των γυαλιών όχι μόνο είναι δικαιολογημένη αλλά και επιβεβλημένη, ούτε φυσικά και σε όσους κάνουν μία «ορθολογιστική» χρήση, αλλά σε όσους (και δεν είναι λίγοι) τα χρησιμοποιούν συστηματικά έστω και με «υποψία» ήλιου, με την δικαιολογία ότι … «δεν μπορούν χωρίς γυαλιά».   Αυτοί, απλά τα έχουν συνηθίσει και ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ αργά και προοδευτικά να αποβάλλουν αυτή την συνήθεια και να ξαναδούν τον κόσμο γύρω τους με τα μέσα που τους έδωσε η φύση από την γέννησή τους … όπως δηλαδή τον έβλεπαν πριν πέσουν στην παγίδα της μόδας (και όχι μόνο) που τους προκάλεσε την «εξάρτηση»  …

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η υπερ-έκθεση στον ήλιο δημιουργεί προβλήματα, αλλά μεταξύ αυτής και της ηλιοφοβίας που δημιουργεί άλλου τύπου, υπάρχει ΤΟ ΜΕΤΡΟ!

 

ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ …

… τονίζεται ότι η άποψη που αναπτύχθηκε, δεν είναι αφοριστική για τα γυαλιά ηλίου, αλλά ΠΡΟΤΡΕΠΕΙ για την ορθολογιστική τους χρήση, αφού εύλογα υπό ορισμένες συνθήκες (περιστασιακά παρατεταμένη παραμονή στο ύπαιθρο με έντονη ηλιοφάνεια, οδήγηση με δυνατές αντανακλάσεις κλπ) αποτελούν ιδιαίτερα χρήσιμο βοήθημα.

Το άρθρο ΦΩΝΑΖΕΙ ότι τα γυαλιά ηλίου δεν είναι τόσο αθώα όσο φαίνονται! Χρησιμοποιήστε τα όταν είναι αναγκαία, αλλά μην τα κάνετε μέρος της εμφάνισής σας!  Χρησιμοποιήστε τα ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ σαν προστατευτικά για τα μάτια σας και όχι συνέχεια σαν «μοδάτο» αξεσουάρ που συμπληρώνει την εμφάνισή σας … ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ!

 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ - ΣΧΟΛΙΑ

1.   Το άρθρο περιορίστηκε στις επιπτώσεις της συστηματικής χρήσης των γυαλιών ηλίου, χωρίς να επεκταθεί (για συγκεκριμένους λόγους) στην ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΗΛΙΟΘΕΑΣΗΣ από κάθε ζώντα οργανισμό, που αποτελεί ένα ιδιαίτερης βαρύτητας θέμα το οποίο και θα ενίσχυε σημαντικά την θέση του αρθρογράφου … 

2.   Το άρθρο δεν φέρει «ιατρική σφραγίδα», αλλά απηχεί καθαρά τις προσωπικές απόψεις του αρθρογράφου, ευελπιστώντας να προβληματίσει και να αποτελέσει έναυσμα τυχόν περαιτέρω έρευνας από κάθε ενδιαφερόμενο/η.

(Ι.Π)

 

 

ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ

[1]  Ο ήλιος αποτελεί πηγή υπεριώδους ακτινοβολίας (UV) η οποία μπορεί να έχει διάφορες επιπτώσεις στον άνθρωπο ανάλογα με το μήκος κύματος και την έντασή της.  Οι μεν «επιθετικές» ακτίνες UVC απορροφώνται από το στρώμα όζοντος, οι δε ακτίνες UVA [όπου το «Α» εκπροσωπεί την γήρανση (Ageing)] και UVB (όπου το «Β» αντιπροσωπεύει το έγκαυμα (Burning)χωρίς όμως να παραλείπουμε ότι με τη βοήθειά τους ο ανθρώπινος οργανισμός παράγει τη σημαντική βιταμίνη D3), φτάνουν στην γη και κατά συνέπεια σε ότι ζει επάνω σε αυτήν

[2]  Η υπόφυση εκκρίνει την μελανότροπη ορμόνη, η οποία με την σειρά της ελέγχει τον ρυθμό παραγωγής της μελανίνης, που  παράγεται σε εξειδικευμένα κύτταρα της επιδερμίδας

[3]  Από συνωμοσιολογικής άποψης, η μεν δημιουργία προβλημάτων υγείας μικρής ή μεγάλης σοβαρότητας, έρχεται σε απόλυτη σύμπνοια με την γενικότερη πρακτική του ιατρο-φαρμακευτικού κατεστημένου, η δε ψυχολογική πτώση σε απόλυτη σύμπνοια με γενικούς και ειδικούς στόχους των Επικυρίαρχων

 

 

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΙΚΟΝΩΝ ΑΡΘΡΟΥ

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13

Search