ΕΣΥ ΤΙ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ;;;

Δύο καλόγεροι, ένας γέρος και ένας πολύ νέος, περπατούσαν μία βροχερή μέρα σε ένα λασπωμένο μονοπάτι μέσα στο δάσος γυρίζοντας στο μοναστήρι τους στην Ιαπωνία. Συνάντησαν μία πανέμορφη γυναίκα, που στεκόταν αμήχανη μπροστά σε ένα ορμητικό ποταμάκι από λάσπη ...

Βλέποντας την έτσι προβληματισμένη ο γερο-μοναχός, την πήρε στα δυνατά του χέρια και την κουβάλησε μέχρι την απέναντι όχθη. Του χαμογελούσε, με τα χέρια της περασμένα στον λαιμό του, μέχρι την στιγμή που την άφησε στο έδαφος στην άλλη πλευρά του ποταμού. Τον ευχαρίστησε, υποκλίθηκε, και οι δύο μοναχοί συνέχισαν τον δρόμο τους σιωπηλοί.

Ενώ πλησίαζαν τις πύλες του μοναστηριού, ο νεαρός μοναχός δεν μπόρεσε να κρατηθεί άλλο. «Πως μπόρεσες να κρατήσεις μία όμορφη γυναίκα στην αγκαλιά σου; Τέτοια συμπεριφορά δεν αρμόζει σε ιερέα»

Ο γερο-μοναχός κοίταξε τον σύντροφό του και του απάντησε: «Εγώ την πέρασα απέναντι και την άφησα εκεί. Εσύ την κουβαλάς ακόμα» ...

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Dan Millman  "Ο δρόμος του ειρηνικού πολεμιστή")

Search